Het maakt wél wat uit

Iedereen zet AI in om teksten te schrijven. Jij ook.
Niet? Welles. Of anders jouw collega’s wel.
Ook niet? Welles.
Ach whatever… Het is makkelijk en je hebt in een paar tellen een nette alinea.
En je hoort mij ook niet klagen over de rekenmachine.

Of… Misschien zit hem daar nu net de kneep. Als het om rekenen gaat, maakt het niet uit dat iedereen op precies dezelfde uitkomst eh… uitkomt. Het is zelfs de bedoeling.
Maar dat geldt niet voor communicatie. Daar maakt het wél wat uit.

“Uitdrukkingsvaardigheid brokkelt sneller af dan de permafrost”

Nu we allemaal een online stel hersenen beschikbaar hebben, gebeurt er iets wat veel mensen en organisaties blijkbaar voor lief nemen: hun uitdrukkingsvaardigheid brokkelt nog sneller af dan de permafrost. En daarmee hun eigenheid. Iedereen produceert dezelfde zielloze soep. We staan erbij en kijken ernaar.

Als je wilt laten zien wie je bent en waarom je bepaalde keuzes maakt, heb je echte taal nodig. Woorden die passen bij jou en de doelgroepen die je wilt bereiken, in een toon die helemaal aansluit bij je bedoeling. Typisch jij, typisch jouw organisatie.
Het is dan wel zo handig als je mensen zich die taal en toon eigen maken. Zodat ze zich kunnen onderscheiden. En het verschil kennen tussen echt en kunstmatig.

“AI mag best meedoen”

Je hebt vaardigheden nodig om echt jezelf te blijven. Als mens en als organisatie.
Wil je dat jouw organisatie en mensen zich uitdrukken op een herkenbare, kenmerkende manier? Leer het ze dan. Train ze in communiceren met je belangrijkste doelgroepen en met elkaar. Vanuit jullie waarden en bedoeling. En zet daarna gerust Copilot of ChatGPT in als hulpje. Want AI mag best meedoen, maar nooit bepalen wie je bent.